tag:blogger.com,1999:blog-7536567949686763847.post5643848195769618964..comments2007-12-02T20:25:32.557+02:00ali*kayhan - sorgu*sualhttp://www.blogger.com/profile/16509311522628950661noreply@blogger.comBlogger3125tag:blogger.com,1999:blog-7536567949686763847.post-42582832253713795802007-12-02T20:25:00.000+02:002007-12-02T20:25:00.000+02:00Merhaba Köşenin Delisi,<BR/><BR/>Gözlük kullanmanın en büyük zorlukları saydıklarınız galiba. Bir de Ankara'da içerisi ile dışarısı arasındaki sıcaklık farkından dolayı buğulanma sorunu var. Ama yine de bu zorluklarına karşın kırılmasınlar diye uğraştıracak kadar hatırları var en azından değil mi? :)<BR/><BR/><BR/><BR/>Merhaba Gülçin,<BR/><BR/>Öncelikle hoşgeldiniz. Hep gelin olur mu?<BR/><BR/>Ben de gözlük kullanmaya 3.5'la başlamıştım. Ama son olarak 2 yıl önce gözlük aldığımda 3'e düşmüş dedi doktor. Şimdi kaç bilemiyorum ama gözlüğümle iyi anlaşacak kadar görüyorum. Lens hakkında benim de çekincelerim var. Umarım sizin de gözlüğünüzle olan iyi ilişkiniz devam eder. :)<BR/><BR/>Sevgiler."aLiKaYHaN" - Sorgu Sualhttp://www.blogger.com/profile/16509311522628950661noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7536567949686763847.post-55126376882892075892007-11-28T14:48:00.000+02:002007-11-28T14:48:00.000+02:00ah ali, ben de orta 2'den beri gözlük kullanıyorum, üstelik 2,5 derece miyoptu başlangıçta (şimdi 5-5,50). gözlük takacağım zaman üzüldüğümü hiç hatırlamıyorum. öylece kabul ettim gitti. uyanır uyanmaz elim yatağın yanına gider, takarım gözüme, dünyaya öyle bakarım. bir ara lens kullandım, sevemedim. aynaya bakınca gördüğüm kızı garipsedim. şimdi gözlüğümle beraber yuvarlanıp gidiyoruz işte.<BR/><BR/>sevgilergülçinhttp://www.blogger.com/profile/08132554444720835388noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7536567949686763847.post-88018668428539542852007-11-25T17:58:00.000+02:002007-11-25T17:58:00.000+02:00Benim göremediğim için doktora ilk gidişim ilkokul birdeydi galiba. Ama gözlük vermemişti doktor, takarsa daha çabuk ilerler demişti. Böylece ben 5. sınıfa kadar iğrenç öğretmenimin "paşa çocuğu ya bu" şeklindeki direkt aşağılamalarına maruz kalarak doktorun ricası, annemin iletmesiyle hep kazık kadar boyumla (evet o zamanlar yaşıma göre uzundum)en önde oturdum gözlerimi kısa kısa...sonra verdiler artık gözlük baktılar ben japon olacağım kısık gözle bakmaktan...ama hiç sevmedim ben gözlüğü...ne burnumda bıraktığı izi, ne yazın kayıp kayıp düşmesini, ne çerçevesini gözümün ucuyla görebilmeyi, ne de yağmurda silecek gerektirecek kadar görüntümü bulandırmasını...ne zamanki lense geçtim, rahat ettim. Ama hala evde gözlük kullanırım akşamları, kırılmasın şimdi bana...ne de olsa göremem o olmasa :)Köşenin Delisihttp://www.blogger.com/profile/03367739983468149681noreply@blogger.com